آلودگی مهندسان
1) ”تو باید رشته ریاضی را ادامه بدی. خیلی حیفی!“
این جمله ظاهرا خیرخواهانه را بارها و بارها از زبان مدیر و معلمان مدرسه خطاب به دانش آموزان معدل بالای کلاس که قصد داشتند در رشته ای غیر از ریاضی ادامه تحصیل دهند شنیده ایم. سرانجام دانش آموزانی که به این نصیحت پدرانه عمل می کنند قبولی در رشته هایی چون برق، مکانیک، عمران، صنایع و به طور کلی رشته های مهندسی است. 
آنها که با رشته های مهندسی خو می گیرند- و نه آنها که تنها به فکر گذراندن درس ها و گرفتن مدرک هستند- به تدریج و در طول زندگی دانشجویی ذهنی منطبق با اسلوب و فرمت مهندسی و ریاضیات پیدا می کنند. بسیاری از محصّلین رشته های مهندسی به دلیل استعداد بالای خود ریاست کارخانه ها سازمان های صنعتی، و البته سازمان های فرهنگی را بر عهده می گیرند که هیچ سنخیتی با زمینه تخصصی شان ندارد.
2) ویژگی و هدف اصلی اکثر- و می توان گفت همه - فعالیت های مهندسی بالا بردن سرعت و کاهش زمان و هزینه است. هیچگاه شنیده نشده که در پروژه ای هدف افزایش زمان ساخت ابزار یا هر چیز دیگری باشد. بدین سبب مهندسین اکثرا در حل مسایل عجول اند و حوصله تامل و درنگ برای درک، برنامه ریزی و اجرای یک طرح جامع را ندارند.
در حالی که درک ریزترین مسائل اجتماعی شاید سالها زمان ببرد و کوچکترین تغییر هدفمند در فرهنگ یک جامعه، بسیار بیشتر از ساختن بلندترین سدها و کشیدن طولانی ترین جاده ها وقت و هزینه می طلبد.
مثال مناسب این مطلب برخورد دولت با گرانی است. چندین بار دولت در مواقع خاصی از سال طرح ضربتی مبارزه با گرانی را اجرا کرده است. آیا گرانی به ارزانی تبدیل شده؟ مبارزه با گرانی زمان بر است و حوصله می خواهد با ضربت و ... قابل اصلاح نیست.
