30 خرداد  لکه ننگ بر پیشانی مجلس هشتم:

وقف دانشگاه آزاد از حوادث مهم و مورد بحث مجلس هشتم بوده است که در نهایت نیز این مصوبه توسط مجلس به تصویب رسید.

البته این مصوبه و لابی های دستگاه های قدرت و افراد با نفوذ که حتی در قوه ی قضاییه نیز اعمال قدرت نمودند سرانجام منجر به وقف دانشگاه آزاد نشد و رهبری با درایت خود این وقف را باطل و لزوم اصلاح اساسنامه دانشگاه را بر مسئولین ذی ربط گوشزد کرد.

اما آنچه امروز مورد بحث است عملکرد مجلس هشتم درباره وقف دانشگاه آزاد در روزهای 29 و 30 خرداد سال 1389 است.

در روز 29 خرداد طرح بررسی وقف اموال دانشگاه های غیر انتفاعی  مورد بررسی قرار گرفت که یک فوریت این طرح مورد تایید نمایندگان قرار گرفت.

این طرح که از ابتدا قرار نبوده به علت اقدامات شورای عالی انقلاب فرهنگی و وضعیت نا معلوم رییس دانشگاه آزاد به مسائل دانشگاه آزاد بپردازد به نحو خارق العاده و نا معلوم به بحث دانشگاه آزاد کشیده می شود و مصوبه مهمی را که دو نکته اساسی در بردارد را تصویب می کند:

وقف اموال مراكز آموزش غيرانتفاعي كه هيات موسس آنها حق تصرف مالكانه نسبت به آن را دارند و تا تاريخ تصويب اين قانون صيغه وقف آن جاري شده است و يا در آينده جاري شود معتبر است و در ضمن هر گونه تغییر در اساس نامه این موسسات منوط بر پیشنهاد هئیت موسس است و تنها تایید آن به شورایعالی انقلاب فرهنگی مربوط می شود. بر طبق این مصوبات عملا شورایعالی انقلاب فرهنگی هیچ تغییری در دانشگاه آزاد نمی تواند انجام دهد و جاسبی به ریاست خود در این دانشگاه ادامه می دهد. البته بعضی از نمایندگان این طرح را به علت مخالفت آشکار با مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی مورد تایید شورای نگهبان نمی دیدند ولی با توجه به سماجت عده ای از نماینگان این طرح به مجمع تشخیص مصلحت نظام رفته و آنجا نیز نتیجه مشخص است.

به هر حال چهار نکته زیر در روند این جریانات بسیار مهم است:

1.تصمیمات مجلس و اعلام نتیجه ی آن به طور تصادفی (!) مقارن با یک دادگاه عالی قضایی می شود که آن هم حکم را به سود دانشگاه آزاد می دهد که البته این فشارها در نهایت راهی به جایی نمی برد.

2.خبرها از مخالفت هئیت فقهی و حقوقی تعیین شده رهبری با این وقف به لحاظ شرعی و همچنین صلاحیت هییت موسس برای وقف خبر می دهد و بسیاری اقدمات انجام شده را برای مقابله با این هئیت فقهی و حقوقی می دانند.

3.در نظر نگرفتن جایگاه شورایعالی انقلاب فرهنگی و اتخاذ تصمیم موازی با آن به عنوان نهاد تصمیم گیر در این زمینه در حالی صورت پذیرفت که تاکید امام و رهبری بر اولویت مصوبات بر همگان روشن است و این امر تنها می تواند به علت اعمال نفوذ و لابی های افرادی درون مجلس که تمایل به ماندن جاسبی دارند باشد که این افراد در مجلس کم نیستند و یا بهای نمایندگان مجلس خیلی پایین است که از بیرون مجلس به راحتی حاضر به عدول از عدالت شده اند.

4.از تمام این نکات تاسف بارتر جعل نظرات رهبری است که توسط یکی از نمایندگان که نماینده جاسبی درون مجلس است نه نماینده مردم صورت پذیرفت که اتفاقا در انتخابات دوره نهم نیز کاندیدا شده است. رییس کمسیون آموزش مجلس1 با بیان اینکه نظر رهبری در مورد وقف گرفته شده است و ایشان موافق هستند بسیاری از نمایندگان را همراه کرده این در حالی است که قبلا دفتر رهبری به این نکته که هنوز رهبری در این زمینه نظری نداده است اشاره کرده بود و همچنین با توجه به هئیت منصوب رهبری و مشخص بودن نظر هئیت، کذب بودن این ادعا برای بسیاری از نمایندگان مشخص است، که البته ظاهرا جلوگیری از جعل نظرات رهبری برای این نمایندگان خیلی هم مهم نبوده است که به تذکری نصف و نیمه بسنده کردند.


1.مصاحبه علی عباسپور تهرانی فرد با ایلنا در تاریخ 29 اردیبهشت

1389